Tabi mesele sadece bundan ibaret değil. Kapitalist çarkların yağlanması boyutu var, lakin daha önemlisi, insanlardaki fıtri hassasiyetlerin bu tür “özel gün” kurgularıyla fıtri, doğal ve süreklilik arz eden hassasiyetler olmaktan çıkarılıp, günübirlik ritüellere dönüştürülmesi.

 

Kapitalist batı cahiliyesi ile İslam her konuda taban tabana zıt yönelimler.

 

Anne-baba sevgisi konusunda da böyle.

 

İslam’a göre her gün anneler günü, her gün babalar günü.

 

Oysa kapitalist batı cahiliyesinde 365 günün bir günü anneler, bir günü de babalar günü.

 

Ve maalesef şu büyük illüzyon, şu temelden ifsad, kendisini İslam’a nisbet eden bir toplumda zemin bulup kökleşebiliyor.

 

Söyleyeceğimiz tek söz:

 

Siz siz olun kapitalizmin kurgusuna paydaşlık ederek babalara gelmeyin!

 

(Şükrü Hüseyinoğlu / İslam ve hayat)