Sağlıklı iletişimin olmazsa olmaz şartlarından biri de empatidir. Yani kişinin kendisini karşısındaki kişinin yerine koyarak konuşmasıdır. “Acaba ben bu durumda olsaydım ne yapardım?” düşüncesi kendimizi çocuk gibi hissetmemizi sağlayacak ve yargılama, öğüt verme, eleştirme, aşağılama yerine;  çocuğumuzun his dünyasına mana vermeye ve onu anlamaya çalışmamızı netice verecektir.

Empati yapan ebeveynler, çocukları ile aralarındaki mesafeyi en aza indirebilir. İletişim kopukluğu yaşamazlar.  Anlayış köprüsünde buluşan aile, sorunları büyümeden önleyebileceği gibi,  olduğundan büyük görüp durumu içinden çıkılmaz duruma sokmazlar. Çocukların  hiç sevmediği şey nasihat dinlemektir. Aksine anne ve babalar da bol bol nasihat etmek isterler. Anne-baba ile çocuk ve genç arasında iletişim, hayatî derecede önem ve anlam kazanır. Çatışma yerine, işbirliği ve iletişim kurabilmek çok önemlidir.

Süleyman Gülek'in makalesini okumak için tıklayınız