O'NA ''din adına/din(darlık) sosu ile'' BÜHTAN EDEN hurafekoliklerden, gavsperestlerden, ilahlaştıranlardan, din tüccarlarından-bel'amlardan hücrelerimize kadar beriyiz...

''De ki; Ben ancak sizin gibi bir beşerim. Bana sizin ilahınızın tek bir ilah olduğu vahyolunuyor. Artık kim Rabbine kavuşmayı umuyorsa, salih bir amelde bulunsun ve Rabbine ibadette hiç kimseyi ortak tutmasın." (18-Kehf 110)

''(Ey Muhammed) Biz seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik. De ki "Bana sizin ilahınızın tek bir ilah olduğu vahyolunuyor. (Bu gerçeği kabul edip) müslüman olacak mısınız?" (21-Enbiyâ 107,108)

Ümmeti olmakla şeref duyduğumuz, izini sürmekle ve mücadelesini buradaya taşımakla sorumlu olduğumuz Allah'ın rasulüne salat selam olsun..

"Ey insanlar! Tebliğ ettim mi?’’

On binlerin yaşlı gözlerle ‘’Evet tebliğ ettin ey Allah’ın Rasulü!’’

Rasulullah (s.a.v)., kendisine risalet görevini veren Rabbine yönelerek,

"Şahid ol ey Rabbim’’ diyordu..

Ümmeti olmaktan tarifi imkânsız mutluluk-huzur-itminan-şeref duyan bizler de şahidiz.

Tebliğ ettin ey Allah’ın Rasulü.

Ve selamun alel murselin...

''HER ŞEYİMİZİ'' KORUNMUŞ FURKAN OLAN KUR'AN'A ARZETMEK MÜSLİMCE AKLETMEKTİR...

Rasulullah (a.s) vahye tâbi idi.., ümmetini de buna davet etti..,

Hadisleri/rivayetleri kritik etmek-vahye arz etmek- seçici olmak..,

Rasulullah'ın (a.s) şahsını-konumunu kritiğe tabi tutmak demek değildir..,

Rasulullah'ın misyonunu, rehberliğini, örnekliğini hâşâ gözardı etmek hiiç değildir...

Rasulullah (a.s) her nefsin mutlak tadacağı ölümü (29/57) tadmış-vefat etmiştir. O'nu inşa eden-yönlendiren ve üsvei hasene kılan kitab-ı mübin bütün ihtişamıyla korunmuşluğuyla elimizdedir. Rasule itaat konusu; O'nunla aynı havayı soluyan ve birebir yoldaşı/çağdaşı olanlar boyutuyla elle tutulur-dokunulur/gözle görülür bir itaati/tâbi oluşu resmederken, Rasulullah'ın (a.s) rihletinden sonra yaşayanlar/yaşayacak olanlar için Rasule itaat konusu artık bütünüyle Kur'an'a sadakat ve (vahye muarız olmayan/vahiy mihengine vurma zorunluluğu) rivayet ile taşınan sünnetine tâbi olma boyutuna geçmiştir.

Rasulullah'a atfedilen rivayetleri onu inşa eden vahye arz ederek seçici davranmak müslümanca akledişin doğal sonucudur. Zira, korunan vahiydir ve O'na kötü niyetlerin ve cahilane yaklaşımların musallat olması/olabilmesi söz konusu bile değildir, tarihsel süreçte kimi kötü niyetlilerin ve cahilane yaklaşımların rivayetlere/aktarımlara musallat olduğu-olabildiği ise apaçık ortadadır ve bu gerçeklikten hareketle korunmayanı korunana arz etmek en doğru olanıdır, doğruya sevk edenidir.

Aktarıla gelenleri/rivayetleri çeri çöpüyle birlikte sahiplenerek süpürüp almak ne kadar yanlış ise, modern zihin refleksi olan öncekine ait ne varsa gözardı ederek ''doğrularıyla birlikte süpürüp atmak''da o kadar yanlıştır-batıldır.

''Muhakkak ki bu (Kur'an), senin ve kavmin için gerçekten bir zikirdir. Siz (ondan) sorulacak-sorumlu tutulacaksınız.'' (43-Zuhruf 44)

Bütün rasullerin ve Rasullullah'ın (a.s) öncelikli daveti tevhid'dir (21/25) ve mücadelelerinin omurgası-sünneti/yolu-kalkış noktası-hedefi ise zulmü meslek edinmiş zalimlere/küffara/haksızlığa itiraz etmek ve TEVHİD'den neşet eden adaleti inşa etmektir, işte bunun için zalimlerin hasmı-hedefi olmuşlardır (3/21).

Sünnet; takip edilen yoldur ve yolun başı-başlangıcı budur.

Rasullerin (a.s) sünnetini/yolunu hayata taşıyanlara selam olsun...